Δύο νεανικά ποιήματα...

Επειδή, όπως πολλές φορές έχω πει, ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και οι ανανεώσεις κάθε άλλο παρά συχνές, προσθέτω στην ύλη της σελίδας (μέσω του blog), όποτε μπορώ, μικρά μικρά αποσπάσματα - ψήγματα, τα οποία κάποια στιγμή θα βρουν τη θέση τους και στις κανονικές σελίδες... Για σήμερα, είπα να δημοσιεύσω δύο από τα λεγόμενα «νεανικά ποιήματα» του Κ., από το 1919.

ΟΤΑΝ ΗΡΘΕΣ...

Εσβήναν τα χρυσάνθεμα σαν πόθοι
στον κήπο όταν ήρθες. Εγελούσες
γαλήνια, σα λευκό χαμολουλούδι.
Αμίλητος, τη μέσα μου μαυρίλα
την έκανα γλυκύτατο τραγούδι
κι απάνω σου το λέγανε τα φύλλα.

Δημοσιεύτηκε στον Νουμά, ΙΣΤ΄, 650, 21 Σεπτεμβρίου 1919



ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Το σπίτι σου τριγύριζα (τη λάμπα η πεταλούδα
γύρω τη φέρνει ώσπου να βρει γλυκό το θάνατό της)
κ' εσύ δε βγήκες να καώ στη φλόγα της ματιάς σου.
Αλιά στα φούλια του κορμιού και στις ψυχής τα φούλια·
θα 'ρθει τη νύχτα ο μολευτής στο βούρκο ναν τα σύρει.
Μα τρισαλιά σε μένανε που μολευτής δε θα 'μαι!!

Δημοσιεύτηκε στο Φάρο (Αλεξάνδρειας), Β΄, 82, 29 Ιουλίου 1922.

Το απόσπασμα της ημέρας...

Βιογραφικό στοιχείο, ολίγον ευτράπελο, αλλά και ανοικτό σε πολλές ερμηνείες και υποθέσεις.

22 Νοεμβρίου 1927
Ο Καρυωτάκης γράφει στον Μαλακάση, ζητώντας του συγγνώμη για το «Μικρή ασυμφωνία εις α μείζον»:

Σεβαστέ μου Κύριε,
Θα εδιαβάσατε ίσως ένα ποίημά μου αναφερόμενο σε σας και γραμμένο σε ύφος κάπως ασύνηθες.
Είναι μια τρέλα στην οποία με παρέσυραν κυρίως οι δυνατότητες της ομοιοκαταληξίας.
Λυπούμαι ειλικρινώς γιατί παρέβλεψα το σεβασμό που όφειλα στο πρόσωπό σας.
Ελπίζω όμως ότι θα εγελάσατε με την απροσδόκητον αυτή και αβλαβή επίθεση, την οποία πάντως σας παρακαλώ να μου συγχωρήσετε.

Με εξαιρετική τιμή,
Κ.Γ. Καρυωτάκης

Απόσπασμα από επιστολή του Καρυωτάκη στον πατέρα του (3/7/1928)

Η Πρέβεζα επαναλαμβάνω ότι δεν είναι πολύ χειρότερη από ό,τι την υπέθετα, αλλά κ' έτσι όπως είναι, είναι τόσο αηδής ώστε δεν θα μπορούσε να είναι και χειρότερη.

Εν πρώτοις έχει ζέστη, όση δεν έχετε εσείς αυτού, υγρασία και πυρετούς.

Κόσμος αμόρφωτος, σπίτια ελεεινά. Μένα σ' ένα ερείπιο. Θα μείνω ως δύο μήνες το πολύ, κ' έπειτα θα πάρω αναρρωτική άδεια, να ιδώ τι θα κάμω.

Από το βιβλίο «Χρονογραφία Κ.Γ.Καρυωτάκη», των Γ.Π.Σαββίδη - Ν.Μ.Χατζηδάκη - Μαριλίζα Μητσού, Εκδόσεις ΜΙΕΤ, σ. 161.

Έχω στα χέρια μου, εδώ και πολύ καιρό, αρκετές φωτογραφίες που αφορούν τον Καρυωτάκη, τις οποίες είχε την καλοσύνη να μου διαθέσει ο καλός φίλος Κώστας Αραμπατζής. Επειδή, η εμφάνισή τους στις σελίδες του site προβλέπεται να καθυστερήσει, μπορεί να γίνει μια αρχή μέσα του blog της σελίδας... Μέχρι δηλαδή να βρουν το δρόμο τους και τη θέση τους [οι φωτογραφίες...!].

Σήμερα, δημοσιεύω μια φωτόγραφία από τo σπίτι όπου έμενε ο ποιητής στην Πρέβεζα... Τον τελευταίο, ως γνωστόν, τόπο διαμονής του...

Επειδή έχει καταντήσει γελοίο να υπάρχει όλο το υλικό offline διότι δεν προλαβαίνω να φτιάξω τις νέες σελίδες και επειδή πολύς κόσμος δεν μπορεί να βρει τα γραπτά του Κ.Γ.Κ. στο Διαδίκτυο, προσέθεσα ένα link στις παλιές σελίδες, όπου υπάρχουν όλα όσα είχα και πριν. Το υλικό αυτό -- παρά την παλιή μορφή του! -- θα παραμείνει online όσο καιρό χρειαστεί μέχρι την ολοκλήρωση της ανανέωσης...

Πολλοί φίλοι με ρωτάνει τι γίνεται με την ανανέωση και κυρίως με τα ποιήματα του Κ.Γ.Κ. Επειδή, έχουν μείνει offline για αρκετό καιρό, προσέθεσα ένα link που παραπέμπει στις παλιές σελίδες των ποιημάτων, προκειμένου να μπορεί όποιος θέλει να τα διαβάσει. Ξέρω ότι από αισθητική άποψη είναι χάλια, αλλά δείτε το σαν προσωρινή λύση. Θα προσθέσω το σχετικό link και στην παλιά έκδοση των μεταφράσεων του ποιητή, μέχρι να μπορέσω να φτιάξω τις νέες σελίδες...

Χρόνια Πολλα
Καλά Χριστούγεννα σε όλους.

Και επειδή η ανανέωση των σελίδων και κυρίως η προσθήκη των ποιημάτων του Κ.Κ. καθυστερεί υπερβολικά, είπα να προσθέσω εδώ ένα ποιηματάκι του ποιητή μας από τα εφηβικά του χρόνια... (το οποίο ταιριάζει στην εποχή).

ΧΙΝΟΠΩΡΙΝΟ

Κι ακολούθησα ολομόναχος τη στράτα
που κάποια μέρα εβάδισες μαζί μου
το χέρι μου κρατώντας, μαυρομάτα.

Θυμάμαι. Τότε μια άφταστη λαμπράδα
πλημμύριζε τη φύση. Κ' η ψυχή μου
λουζόταν σε μια ανείπωτη ομορφάδα.

Της άνοιξης μας μέθυσαν τα κάλλη,
και μια στιγμή αλησμόνητη, καλή μου,
σ' αιστάνθηκα μες στη θερμή μου αγκάλη.

Και τώρα... Τώρα -- αλί! -- σαν αντικρίζω
τον τόπο 'που η χαρά μου, 'που η ζωή μου
εθάφτηκε, απ' τον πόνο μου δακρύζω.

Κιτρίνισε το γνώριμο πλατάνι,
τα γιασεμιά μαράθηκαν, μικρή μου,
που σου 'πλεκαν το αιθέρινο στεφάνι.

Και τα πουλάκια ακόμα -- συφορά μου! --
που αφουγκραστήκαν τότε το φιλί μου
χαθήκανε μαζί με τα όνειρά μου.

Δημοσιεύτηκε: Ελλάς, Ζ', 585, 2 Οκτωβρίου 1914.

Ευχαριστώ Κώστα!

Ο πολύ καλός φίλος Κωνσταντίνος Αραμπατζής, έλληνας του εξωτερικού και λογοτέχνης ο ίδιος, μου έστειλε πρόσφατα μια πληθώρα φωτογραφιών που αφορούν τον Καρυωτάκη. Το υλικό είναι ανεκτίμητο, διότι δεν περιλαμβάνει μόνο τις γνωστές φωτογραφίες που έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί σε περιοδικά και βιβλία, αλλά περιέχει επίσης και πρόσφατες φωτογραφίες από τα σπίτια του ποιητή στην Τρίπολη και την Πρέβεζα, καθώς και επιπλέον υλικό που σύντομα θα βρει το δρόμο του στις ηλεκτρονικές σελίδες που είναι αφιερωμένες στον Κ.Γ.Κ. Θα ήθελα να τον ευχαριστήσω και δημοσίως για το ενδιαφέρον του και την πολύτιμη βοήθειά του, ως υπόσχεση για την ανανέωση των σελίδων που θα ακολουθήσει.

Αργησα πάλι! Απελπιστικά, θα έλεγαν κάποιοι φίλοι και δεν θα είχαν και άδικο, εδώ που τα λέμε. Υποχρεώσεις, ολιγοήμερες διακοπές και άλλα τινά καθυστερούν την ανανέωση της σελίδας για τον Καρυωτάκη και κυρίως τις σελίδες με τα ποιήματα, οι οποίες είναι κατά 90% έτοιμες, αλλά δεν έχω βρει ακόμα χρόνο να τις ολοκληρώσω. Όταν προσπαθείς να κάνεις κάτι στον ελεύθερο χρόνο σου και βλέπεις αυτόν τον χρόνο να συρρικνώνεται διαρκώς (ακόμη και μέσα στο καλοκαίρι) είναι δύσκολο να είσαι όσο συνεπής θα ήθελες.

Η ανανέωση όμως συνεχίζεται (ακόμη και με ρυθμούς χελώνας) και ελπίζω μέσα στο Σεπτέμβρη να μπορέσω να ανεβάσω μερικές ακόμα σελίδες. Αν κάποιος φίλος θέλει να βοηθήσει ας μου στείλει ένα email για να δούμε πώς μπορούμε να επιταχύνουμε τη διαδικασία.

Έχει καταντήσει πραγματικό ανέκδοτο η ανανέωση του site για τον Καρυωτάκη, αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι οι υπολογιστές και... η ζωή :). Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως περίμενα, διότι αφενός έχουν μαζευτεί πολλές επαγγελματικές εκκρεμότητες (τρέξιμο, δηλαδή) και αφετέρου η καταστροφή του δίσκου μου είχε μεγαλύτερες επιπτώσεις στα αρχεία μου απ' ό,τι νόμιζα. Προς το παρόν, έχω περάσει δύο βράδια επαναφέροντας τα σωστά ονόματα των αρχείων του site, διότι έχουν αλλάξει και δεν λειτουργουν τα links... Επειδή, πάντως, έχει καταντήσει κακόγουστο αστείο, θα προσπαθήσω να ανεβάσω τις αρχικές σελίδες, ακόμη και αν δεν έχω καταφέρει να επαναφέρω πλήρως τις υπόλοιπες, περισσότερο για να ακούσω και σχόλια για το νέο στιλ και γενικά για τη νέα μορφή...